Τυφλός

Με κοιτάζουν
Μάτια δίχως βλέμμα
Κι εγώ τυφλός
Τις διαβάσεις
Περνώ
Της ζωής
Μονάχος

Γιάννης Βούλτος (2008)

Χελιδόνια

Χελιδονοφωλιά φτιασμένη
στη φαγωμένη τσιμεντόπλακα

Φεύγουν οι άνθρωποι
Μένουν τα πουλιά
Μέχρι κι αυτά
ν’ αποδημήσουν

Γιάννης Βούλτος

Η Σκιά

Μύρισε
λιβάνι και ροδόνερο
Είπαν
πως πέρασε η σκιά του
πάλι από τούτο το κελί
Πριν απ’ το χάραμα
Πριν από κείνη
την ώρα τη στερνή

Γιάννης Βούλτος

Ξεχασμένα

Βρίσκω ξεχασμένα
στις τσέπες μου ποιήματα
Άλλοι βρίσκουν χρήματα

Γιάννης Βούλτος (2008)

Σ' ένα στιχάκι

Σαν θα χωρέσεις
όλη την οργή
σ' ένα στιχάκι
Θα γενεί στοργή
και θα βλογάει

Γιάννης Βούλτος (2008)

ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ

Στον Αλέξανδρο Φωσταίνη


Βρεθήκαμε απρόσμενα
Στην εξόδιο του Ποιητή
Κι ήσουνα σιωπηλός και απορημένος
«Θλιμμένος φαίνεσαι» αποφάνθηκα
«Πότε είσαι έτοιμος να το δεχτείς;»
Είπες ως και
Η ματαιότητα αιφνίδια
Σου αποκάλυψε το πρόσωπό της


Στο Γιάννη Τόλια

Βαδίσαμε την αλέα των κυπαρισσιών
Λέγοντας πότε τούτο ή το άλλο
Συνήθεις κουβέντες που λέγονται
στ’ ανάλογαΚρίσεις και κριτικές .....
Οπωσδήποτε
φιλοσοφίες εκ του ασφαλούς
Άλλωστε το πες
«ασκήσεις επί χάρτου όλα»

Στο Γιάννη Βούλτο

Είπαμε ν’ αλαφρύνουμε το όλο
μένοντας να χαζεύουμε
«οχήματα που κουβαλούν το θάνατο»
Σχεδόν λυπηθήκαμε
που είχανε γκρίζο χρώμα.....
Να ταν ο καιρός των αμαξών των
ιππήλατων οχημάτων
Με τι μεγαλοπρέπεια ο θάνατος

Θα εκινείτο…..




Υ.Γ. 12/6/2008 Αποχαιρετάται ο Ποιητής Χρίστος Λάσκαρης




© Meril - Ακροθιγώς

Το Ποίημα

Δε θα γραφτεί ποτέ
το Ποίημα
Δε θα πεθάνει ο ποιητής
από τα ίδια του τα χέρια

Γιάννης Βούλτος (2008)

Στη λήθη

Διάλεξες
του ονείρου τοκογλύφο
να δανειστείς
του φόβου βάλσαμο
Όταν τ' αστέρια ξεθωριάζανε
στο φως το πρωινό
που μας αντίκριζες

Γιάννης Βούλτος (2008)

ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ

Ξημερώνει ...
Ώρα που οι εραστές,
επιστρέφουνε στο σώμα τους
τραβώντας πάνω τους την ταφόπετρα.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΑΣΚΑΡΗΣ (1931-2008)

Σπίτι χτισμένο στα βράχια
Αντίκρυ στη θάλασσα
Εκεί ονειρεύτηκα
Να κοιτώ στο παράθυρο
Να σπάζουν τα κύματα
Τη μοναξιά μου

Γιάννης Βούλτος (2008)

Κουβέντα με το Θάνατο

Μίλησα τη νύχτα
Με το Θάνατο

- Ήρθες για μένα
- Έχεις ακόμα
Αίμα
Στα γραφτά σου

Θα ξανάρθω


Γιάννης Βούλτος (2008)

Κυριακή στο γήπεδο

Μπήκα στο κατάμεστο γήπεδο
Στην εξέδρα των επισήμων
Παντού σιωπή
Κοιτάζω τριγύρω
Οι φίλαθλοι νεκροί
Οι παίχτες σκοτωμένοι
Τριάντα χιλιάδες κουφάρια
Μόνος εγώ ζωντανός
Άρχισα να φωνάζω
Συνθήματα

Γιάννης Βούλτος (2008)

ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗ

Νύχτα στις λεωφόρους και στις εθνικές οδούς

του εφιάλτη σου
Όταν οδηγώντας δε θα ανταμώνεις πια ούτε ψυχή απ’ τ’ άλλο ρεύμα
Τότε θα προβάλλουν δίπλα στα εικονοστάσια τους
Όλοι οι σκοτωμένοι κείνων των δρόμων της ασφάλτου
Καθένας με την αποκρουστική μορφή
Τη χαρισμένη από τη μοίρα του την ώρα του θανάτου
Θα σε χαιρετούν όσοι έχουν χέρια
Θα σου μιλούν όσοι έχουν πρόσωπα
Οι άλλοι που δεν τους έχει μείνει τίποτα
Θα χουν γραμμένο στο οδόστρωμα με αίμα ένα μήνυμα
Για σένα που μπορείς να το διαβάσεις
Για σένα που μπορείς να τους ακούσεις
«οι δρόμοι αυτοί θα είναι πάντα στοιχειωμένοι»
Και πάντα θ’ αντικρίζεις τους νεκρούς
Νύχτα στις λεωφόρους και στις εθνικές οδούς

του εφιάλτη σου

Γιάννης Βούλτος (2008)

Δεν κατάφερες τίποτα

Μας γύρεψες
Να μας πάρεις το αίμα
Μας έδωκες γρόσια
Να σε προσκυνούμε
Να σου τάξουμε
Έργα και ημέρες
Να προδώσουμε
Ότι όρκους κι αν κάμαμε
Να χωρίσουμε
Τη γης απ’ τα σύννεφα

Δεν κατάφερες τίποτα
Δε σου κάνει το αίμα μας
Δε μας κάνουν τα γρόσια σου
Δεν πωλείται ο θάνατος

Γιάννης Βούλτος (2007)

Σου φωνάζω
Κουράστηκα
Δε θα προφτάσουμε
Μου απαντάς
Με απάθεια
Μην πασχίζεις του κάκου
Άσε τα χρόνια
Να λιώνουν το νου

Γιάννης Βούλτος (2008)

Δίκην Δούναι

Μας κατηγόρησαν
Ενώπιον της δημοκρατίας τους
Σιωπηλοί μάρτυρες
Βλοσυροί ένορκοι
Λαλίστατοι κατήγοροι
Δεν πρόκειται να εγερθώ
Ενώπιον της δημοκρατίας σας
Η ετυμηγορία είναι γνωστή αρχαιοτάτων
Δεν αποποιηθήκαμε την ενοχή μας
Η καταδίκη μας είναι ζήτημα όχλου

Γιάννης Βούλτος "Παραθήκη"