ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΛΕΙΑΣ

Στις μέρες μας
Έχουμε την ανέλπιστη τύχη
Να θαυμάζουμε
Πλήθος φερέλπιδων λογίων
Αδιαμφισβήτητα ταλαντούχων
Οι οποίοι δημοσιεύουν
Μια λαίλαπα αριστουργημάτων

Εκτός αυτού
Οι εν λόγω λόγιοι
Είναι επίσης προικισμένοι
Με την αστείρευτη έφεση
Προς τις δημόσιες σχέσεις
Και βεβαίως προς τους επαίνους
Ιδιαίτερα όσων
Διατηρούν λογοτεχνικά περιοδικά
Από τους τελευταίους
Οι όντως επαΐοντες της ποιήσεως
Κατέχουν το αναφαίρετο δικαίωμα
Της επιλογής των αρίστων
Στην ανωτέρω αρετή
Ούτως ώστε να κοσμήσουν
Τις δημοφιλέστατες σελίδες
Των εξαιρετικών περιοδικών τους
Με τις ποιητικές αυτές ιδιοφυίες

Και χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι!

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

Ήτανε μέσα του Νοέμβρη
Ήμουν παιδί
Έξω απ’ το σπίτι μας ακούγονταν
Κρότοι σωρός
Άλλοτε πιο αραιοί
Κι άλλοτε συνεχόμενοι
Έτσι που μας έκοβαν το αίμα

Στην παιδική μου απορία
Η μάνα μ’ ένα χαμόγελο χαμένο
Πίσω απ’ της φρίκης την αλήθεια
Απαντούσε
- Εβγήκανε πολλά πουλάκια αγόρι μου
Κι ήρθανε κυνηγοί
Να κυνηγήσουν

Ήταν καλό λοιπόν και τότε το κυνήγι
Όπως πριν από χρόνια
Το ’χε γραμμένο ο Ποιητής
Κι επήρανε πάρα πολλούς τα σκάγια

Και ξαφνικά μια νύχτα
Λίγο μετά τα μέσα του Νοέμβρη
Τέλειωσε το κυνήγι
Γιατί Έφυγαν
Όπως εμάθαμε
Εκείνα τα πουλιά


 
Γιάννης Βούλτος

Ω ποιητά

Ω ποιητά του έρωτος
Ο στίχος σου εξαίρετος
Η γλώσσα μέλι ρέει
Το γλύφουνε οι νέοι
Κι οι νέες αναγνώστριες
Και σε χιονιές και σ΄ όστριες
Ω ποιητά παντός καιρού
Και της ξηράς και του νερού
Στις μέρες του καλοκαιριού
Υπό το φως του φεγγαριού
Τι έμπνευση κι εκείνη!
Σαν βλέπεις το μπικίνι
Να το φορεί η μούσα
Η χαμηλοβλεπούσα
Και καθώς μόνο ερωτικός
Έσο πολύ προσεκτικός
Να μην σε πάρουν μάτι
Στην ξενοκυσθαπάτη



Γιάννης Βούλτος

Αυτοπυρπόλησις Καθηγητού Πανεπιστημίου

Σήμερα 3-11-2010 τα ξημερώματα βρέθηκε απανθρακωμένο στο γραφείο του το πτώμα του Κλαύδιου Νέρωνα, καθηγητού αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής σχολής του Πανεπιστημίου της συμπρωτεύουσας. Ο αείμνηστος Κλαύδιος Νέρων σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις που συγκέντρωσε η Αστυνομία Πόλεων, προέβη στο απονενοημένο διάβημα αυτοπυρπολούμενος, αφού είχε πρώτα περιλουστεί με υγρό αναπτήρα μάρκας Zippo. Πλησίον του πτώματος βρέθηκε και ο αργυρόχρους αναπτήρας του νεκρού, επίσης μάρκας Ζippo, ο οποίος έφερε στη μια πλευρά του σκαλισμένη τη μορφή του Παρθενώνα, ενώ στην άλλη επίσης σκαλισμένη την προτομή της Βασιλομήτορος Φρειδερίκης. Πενήντα εκατοστά από τον αναπτήρα βρέθηκε και το τελευταίο σημείωμα του αυτόχειρα, το οποίο εξηγώντας την πράξη του αναφέρει τα ακόλουθα:

«Σύμφωνα με το ονοματεπώνυμό μου και ο θάνατός μου. Ως Κλαύδιος θα πράξω το απονενοημένο, ως Νέρων θα πυρποληθώ. Δεν αντέχω πια τη βεβήλωση του Ιερού μας Βράχου. Μετά τον ηρωικό θάνατο του εφόρου Κάλχα, έμεινα μόνος στον Αγώνα για την προάσπιση των Εθνικών μας μνημείων. Οι δολοφόνοι του Κάλχα όπλισαν και το δικό μου χέρι με το Zippo και το υγρό του. Ζήτω η 4η Ιουλίου. Ζήτω το έθνος.»

Γιάννης Βούλτος

Από τον Τοίχο

Ο Ποιητής
Δεν κάνει καριέρα
Κάνει σαμποτάζ

Ο πάππος του τρομοκράτη Κλαδόγιαννου

Γκράουτσο Μαρξ

Ο σύγγαμβρος του τρομοκράτη Κλαδόγιαννου

Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες

Σύλληψη Σπείρας

«Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι ελληνικός. Θα είναι αμερικανικός και θα μεταδίδει ψέματα. Έλληνες, μη τον ακούτε. Ο πόλεμος συνεχίζεται και θα συνεχισθεί μέχρι της τελικής μας νίκης. Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων».

Η παραπάνω προδοτική επέμβαση στο ηρωικό μήνυμα που εκφώνησε ο Κώστας Σταυρόπουλος τον Απρίλιο του 1941 βρέθηκε σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή στα χέρια του περιώνυμου τρομοκράτη Ιωάννη Κλάδου ή Κλαδόγιαννου. Ο Κλαδόγιαννος, ο οποίος ας σημειωθεί ότι είναι σύγγαμβρος του Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες και εγγονός του Γκράουτσο Μαρξ, συνελήφθη από άνδρες της ομάδας Χ στη συμβολή των οδών Μάνου Κατράκη και Γκάρυ Κούπερ στην Ιεράπετρα Λασιθίου, ενώ ετοιμαζόταν να προβεί σε σωρεία αντεθνικών και τρομοκρατικών ενεργειών. Στην κατοχή του, εκτός από την ανωτέρω ανατρεπτική και προδοτική προκήρυξη βρέθηκαν και τα ακόλουθα ενοχοποιητικά στοιχεία:

Καθηγητικός κατάλογος χρώματος μαύρου, στον οποίο καταγράφονται τα ονόματα των συνεργατών του συνοδευόμενα από βαθμολογίες τριμήνων, τις οποίες προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει η Δίωξη Αντιαμερικανικού Εγκλήματος.

Πλαστή φοιτητική κάρτα σίτισης με το ψευδώνυμο Αλέξιος Ψείρας.

Δύο πιστόλια colt peacemaker με σιγαστήρα.

Δύο βιβλία του ποιητή Μίμη Κωστήρη.

Πάνω από 100 αποδείξεις αγοράς βιβλίων από γνωστό για την ανατρεπτική και συνωμοτική του δράση βιβλιοπωλείο της πόλεως των Πατρών.

Ένα αυτόγραφο του ηθοποιού Δήμου Σταρένιου.

Δύο φωτογραφίες που απεικονίζουν τον εγκληματία να συντρώγει σε παραλιακό εστιατόριο της Ιεράπετρας Λασιθίου με τους «συνοδοιπόρους» Τεντουρή Νικόλαο και Τάβλα Εμμανουήλ, των οποίων τα ονόματα έχουν επίσης καταγραφεί στον καθηγητικό κατάλογο χρώματος μαύρου και συνοδεύονται από τις αναμφίβολα κωδικοποιημένες βαθμολογίες τριμήνων με μέσο όρο για τον πρώτο ύποπτο 03 και για το δεύτερο 19 και 12/13. Στη δεύτερη βαθμολογία υπάρχει η επίσης κωδικοποιημένη σημείωση «μπορούσε και καλύτερα», η οποία σύμφωνα με ανώτατα στελέχη του Δεύτερου Γραφείου Αντικατασκοπείας και Αντιμετώπισης του Αναρχοκομμουνιστικού Κινδύνου αποτελεί το κλειδί για την εξιχνίαση και τη σύλληψη της προδοτικής και αναρχοσυμμοριτικής Σπείρας, της οποίας ως αρχηγός εμφανίζεται ο πεμπτοφαλαγγίτης Κλαδόγιαννος.

Γιάννης Βούλτος

Ηρωική και Τραγική Πτώση

Εκτελώντας ειδικές διαταγές της αυτού εξοχότητος του κ. Υπουργού Κουλτούρας, ο υπεύθυνος και αρμόδιος έφορος αρχαιοτήτων Κ. Κάλχας, στην προσπάθεια του να προστατεύσει μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός του τον Ιερό Βράχο από την κομματική φαυλοκρατία και την κομμουνιστική απειλή, επιτελώντας μια κορυφαία πράξη εθνικοφροσύνης έπεσε ως ήρως από ύψος 30 μέτρων, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο. Το πτώμα του βρέθηκε ακριβώς στο κέντρο της σκηνής του Διονυσιακού Θεάτρου, τυλιγμένο με την Αμερικανική σημαία.

Ο εκλιπών, διατελών μέχρι του τέλους του μέγιστος θεράπων της ελληνικής Ιστορίας, έχασε τη ζωή του στην προσπάθεια να θεραπεύσει μια δόλια πράξη ιστορικής αδικίας – στην οποία κάποιοι ξενοκίνητοι κομμουνισταί σε μια παρόμοια παλαιότερη περίοδο είχαν προβεί. Ο αείμνηστος έφορος έπεσε υπέρ πίστεως και πατρίδος υποστέλλοντας από τον Ιερό Βράχο την ήδη υπάρχουσα σημαία και αντικαθιστώντας τη με το πραγματικό εθνικό μας σύμβολο, την Αστερόεσσα. Κατόπιν τούτων, ο Πρέσβης Φερρέρ ήταν ιδιαίτερα ανήσυχος, γιατί οι Πραξικοπηματίες μεταξύ άλλων εκείνο το βράδυ εκτός από τον Ιερό Βράχο περικύκλωσαν με τανκς το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας, την διπλανή αμερικάνικη αεροπορική βάση και τις δύο ακόμη πυρηνικές βάσεις, στις οποίες υπήρχαν 7000 πυρηνικές κεφαλές που διέθεταν οι Αμερικάνοι στο ευρωπαϊκό έδαφος. Περικύκλωσαν επίσης άλλες είκοσι αμερικανικές βάσεις στα παράλια της Μεσογείου, καθώς και τον τρίτο αμερικανικό στόλο, προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.

Γιάννης Βούλτος

Αντιποίηση

Απροσδιόριστη ώρα της νυχτός
Ο χώρος απροσδιόριστος κι αυτός
Ίσως μια παλιά αποθήκη
Που την έχουν τώρα βαφτίσει
Πολυχώρο
Τεχνοχώρο
Η΄ μάλλον
Κερδοχώρο
Γιατί εκεί κερδίζουν το ψωμί τους
Συμπαθείς συντεχνίες
Βιβλιοπωλών
Κριτικών
Λογοτεχνών
Εικαστικών
Γκαλεριστών
Καφεπωλών
Της Τέχνης λαχειοπωλών

Και φτάνει η ώρα της παράστασης
Της ποιητικής βεβαίως …
Απόψε νέοι ποιητές μας
Θα μας παρουσιάσουν
«ποίηση επί σκηνής με στοιχεία περφόρμανς»
Σαφώς με τρόπο αμερικανικό
Δραματικότατα οπωσδήποτε

Εμείναμε ενεοί
Πού ’λεγε Κάποιος
Άπαντες έκτακτοι!
Και οι κριταί
Εβαθμολόγησαν γενναιόδωρα

Όμως
Βγαίνοντας σκονισμένος
Απ’ την υπέρμετρη δράση
Στην παλιά αποθήκη
Θυμήθηκα πως
Τούτη την παράσταση
Την έχω ξαναδεί
Στον κινηματογράφο
Τον παλιό καλό ελληνικό

Ξύπνα Βασίλη!



Γιάννης Βούλτος

Εκδόσεις

Έπαθλα και τίτλους
Τούτους τους καιρούς
Πασχίζεις ν’ αποσπάσεις
Πουλάς την οδύνη σου
Σε παζάρια
Επωνυμίας και Καταξίωσης

Στοχάσου όμως γιατί
Ο Ποιητής
Δε μετράει αργύρια
Στα πρόπυλα
Της συντεχνίας

Γιάννης Βούλτος

Ρώτημα ενός νεκρού παιδιού

   
   
Ήμουνα
Έξι
Εφτά
Οχτώ χρονών
Σε μια λωρίδα γης
πάλευα να μεγαλώσω
κάτω απ’ τις κάνες
Δεν τα κατάφερα
Μια νύχτα
βομβάρδισαν το χωριό μου
Σκοτώθηκα


Γιατί σκοτώθηκα;
Έξι
Εφτά
Οχτώ χρονών


Γιατί σκοτώθηκα;
Ρωτώ αυτόν
που σφίγγει με θέρμη
το χέρι του φονιά μου


Γιάννης Βούλτος

Ξωμάχος

            
                      Στον Δημήτρη Κάββουρα


Έτσι γιομάτο σαν ξανοίγω το φεγγάρι
να πολεμάει να φανερώσει
της νυχτιάς τα μυστικά
πάντα θυμάμαι ένα γέροντα ξωμάχο
που χρόνια επολέμαγε
να φανερώσει και του λόγου του
της άμοιρης ψυχής του τα κρυφά

Εμίλησε για έρωτες
κι αιματοκύλισε τα νιάτα του
Εμίλησε για μισεμούς
όταν μονάχος του ροβόλαγε
στα ξέφωτα της θλίψης
Εμίλησε για θάνατο
και η μιλιά του ήτανε τόσο ζωντανή
που ο Θάνατος τον ξέγραψε

Πάνω απ’ το θάνατο λοιπόν
πάντα θυμάμαι αυτό το γέροντα
έτσι γιομάτο σαν ξανοίγω το φεγγάρι

Γιάννης Βούλτος

Samuel Taylor Coleridge

One after one, by the star-dogged Moon,
Too quick for groan or sigh,
Each turned his face with a ghastly pang,
And cursed me with his eye.

Four times fifty living men,
(And I heard nor sigh nor groan)
With heavy thump, a lifeless lump,
They dropped down one by one.


Ο ένας μετά τον άλλο κάτω απ’ το βασανισμένο απ’ τη μοίρα Φεγγάρι
Μην προφταίνοντας να βγάλουν βογγητό ή στεναγμό
όλοι μου γύρισαν το πρόσωπο το κάτωχρο απ’ τον πόνο
Και με καταράστηκαν με τη ματιά τους

Τέσσερις φορές πενήντα άντρες ζωντανοί
(και δεν κατάλαβα στεναγμό ή βογγητό)
Με γδούπο βαρύ, μια άψυχη μάζα
Κάτω σωριάστηκαν ο ένας μετά τον άλλο


The Rime of the Ancient Mariner
Απόσπασμα

Απόδοση στα ελληνικά
Γιάννης Βούλτος

William Cliff

Autobiographie


25.

« tu vis en moi » c’est si facile à dire !
as-tu conscience que tu vis en moi ?
aucune vie en moi ne pourrait vivre
sans me venir d’un en-dehors de moi
aujourd’hui la neige est tombée cela
me rappelle ma vie adolescente
âge divin et très dur et très tendre
où je cherchais dans la forêt l’endroit
sans neige d’un sapin pour m’y étendre
sous sa ramure et de ce cercle étroit


Αυτοβιογραφία

25

 «ζεις μέσα μου» είναι τόσο εύκολο να λες!
έχεις συνείδηση πως ζεις μέσα μου;
καμιά ζωή μέσα μου δε θα μπορούσε να βιωθεί
χωρίς να έρχομαι από κάπου έξω από μένα
σήμερα το χιόνι έπεσε κι αυτό
μου θυμίζει τα εφηβικά μου χρόνια
ηλικία θεϊκή και πολύ σκληρή και πολύ τρυφερή
όταν έψαχνα μέσα στο δάσος τόπο
χωρίς χιόνι σ’ ένα έλατο για να ξαπλώσω
κάτω από τα κλαδιά του και το στενό του κύκλο

Απόδοση στα ελληνικά
Γιάννης Βούλτος