Ζημιά στο βιβλιοπωλείο

Ενώ χάζευα βιβλία ποιητών επιφανών
Σε κεντρικό βιβλιοπωλείο των Αθηνών
Ξάφνου τα χέρια μου τρεμάμενα
Δε βάστηξαν τόση πραμάτεια
Μου πέσανε τα Γυάλινα τα Γιάννενα
Και γίνανε χίλια κομμάτια


Και σού το ’πα βρε Γκανά
Είντ’ απλώνεις τραχανά
Φτιάχ’ τα από πι βι σι
Θα ’ναι κι η τιμή μισή
Τώρα με το βραβείο Καβάφη
Που θα σε μάθει ως κι ο Καντάφι


Γιάννης Βούλτος

Φωτο: Γρηγόρης Σιαμίδης

Φωτιά

Δεν καίω εγώ τα νιάτα μου
Όπως εσύ
Νίκο Εγγονόπουλε
Εκείνοι θέλουν να τα κάψουν
Εκείνοι που πυροβολούν
Τις ψυχές μας
Εγώ θα κάψω μοναχά
Το παρόν τους
Γιατί δεν είναι το δικό μου
Και μέσα στις στάχτες του
Αύριο
Θα φυτέψω το δάσος μου

Γιάννης Βούλτος

Καθρέφτης

Στο Νίκο Βεντουρή

Ξυπνώ τη νύχτα

Κοιτάζω στον καθρέφτη

Με μάτια κλειστά

Διακρίνω τότε

Τους δικούς μου νεκρούς

Πίσω απ’ τη σιωπή τους

Να προσπαθούν

Μέσ’ από το στόμα μου

Να βγάλουν φωνή

Να με καλέσουν

Στο άψυχο σπίτι τους

Εκεί να πλαγιάσω

Γιάννης Βούλτος

Αυτοδίδακτος

Έρχομαι να με διδάξω
Της Αύριον τα σπουδαία
Εγώ που κλέβω απ’ το παρόν μου
Ατιμώρητα

Έρχομαι να με διδάξω
Εμένα που σεμνύνομαι
Πως θέλω να σας αφανίσω
Του παρελθόντος μου φονιάδες

Όμως ξέρω πως αν σας αφήσω
Εγώ θ’ αφανιστώ
Και θα ριχτώ φριχτό κουφάρι
Στον Ιερό τον Οίκο
Ανοχής μου

Γιάννης Βούλτος

Θωρώ το gόσμο και δειλιώ …

Θωρώ το gόσμο και δειλιώ, τη γης κι αναδακρυώνω,
θωρώ και dουσουdίζω το, ο άνθρωπος ίdά ’ναι,
λυπούμαι και τα νιάτα μου και τη bαλικαριά μου,
πως θα τα φά’ η μαύρη γης, τ’ αραχνιασμένο μνήμα,.

Γ. Ε. Τσουδερός
Κρητικά Μοιρολόγια

ΣΙΩΠΗ

Μνήμη Κώστα Παρθένη


Η σιωπή μονάζει στα ποιήματα
Κλεισμένη και μανταλωμένη στις λέξεις
Κάθε τους γράμμα και ένα κελί

Για ποια σιωπή μιλάς
Για τη σιωπή
των ποιητών στους πρόστυχους καιρούς
Για τη σιωπή
των νεκρών μπροστά στη λήθη των ζώντων
Για τη σιωπή
των ζώντων μπροστά στο πτώμα της φωνής τους

Μιλώ για τη σιωπή
που ταράζει τον ύπνο μας
Μιλώ για τη σιωπή
που γεννάει το λόγο μας

Είναι η σιωπή
των ονείρων μας
Είναι η φωνή
που κερδίζει το θάνατο
Στα χαρτιά

Γιάννης Βούλτος

ΑΦΑΣΙΑ

Ήταν άλλοτε
Χρόνια η γης μας στο γύψο
Να σου συντρίβει τα κόκκαλα
Να θες να μιλήσεις
Των νεκρών

Κι είναι τώρα
Πάλι χρόνια η γης μας σ’ αφασία
Να σου κενώνει το μυαλό
Να μη σ’ ακούνε
Μήτε οι ζωντανοί

Γιάννης Βούλτος

ποιητές και Ποιητές

Στον Δημήτρη Κατσαγάνη


Όλοι τους σήμερα
μας τριβελίζουνε τ' αυτιά
με μια ηλικιωμένη
που ρίχνει ακόντιο
με τον Κόναν τον Βάρβαρο

Όλοι τους λησμόνησαν
τον παραλίγο φονιά
που ’γραφε στους τοίχους
με το αίμα του

Γιάννης Βούλτος

JACK KEROUAC

All day long
wearing a hat
that wasn't on my head.




Ολημερίς
να φορώ ένα καπέλο
που δεν ήταν στο κεφάλι μου.

American Haiku
Απόσπασμα

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος

WILLIAM CARLOS WILLIAMS

Complete Destruction


It was an icy day.
We buried the cat,
then took her box
and set fire to it
in the back yard.
Those fleas that escaped
earth and fire
died by the cold.




Ολοσχερής Αφανισμός


Ήταν μια παγερή μέρα.
Θάψαμε τη γάτα,
μετά πήραμε το κουτί της
και του βάλαμε φωτιά
στην πίσω αυλή.
Όσοι ψύλλοι γλίτωσαν
χώμα και φωτιά
πέθαναν από το κρύο.

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος