Θωρώ το gόσμο και δειλιώ …

Θωρώ το gόσμο και δειλιώ, τη γης κι αναδακρυώνω,
θωρώ και dουσουdίζω το, ο άνθρωπος ίdά ’ναι,
λυπούμαι και τα νιάτα μου και τη bαλικαριά μου,
πως θα τα φά’ η μαύρη γης, τ’ αραχνιασμένο μνήμα,.

Γ. Ε. Τσουδερός
Κρητικά Μοιρολόγια

ΣΙΩΠΗ

Μνήμη Κώστα Παρθένη


Η σιωπή μονάζει στα ποιήματα
Κλεισμένη και μανταλωμένη στις λέξεις
Κάθε τους γράμμα και ένα κελί

Για ποια σιωπή μιλάς
Για τη σιωπή
των ποιητών στους πρόστυχους καιρούς
Για τη σιωπή
των νεκρών μπροστά στη λήθη των ζώντων
Για τη σιωπή
των ζώντων μπροστά στο πτώμα της φωνής τους

Μιλώ για τη σιωπή
που ταράζει τον ύπνο μας
Μιλώ για τη σιωπή
που γεννάει το λόγο μας

Είναι η σιωπή
των ονείρων μας
Είναι η φωνή
που κερδίζει το θάνατο
Στα χαρτιά

Γιάννης Βούλτος

ΑΦΑΣΙΑ

Ήταν άλλοτε
Χρόνια η γης μας στο γύψο
Να σου συντρίβει τα κόκκαλα
Να θες να μιλήσεις
Των νεκρών

Κι είναι τώρα
Πάλι χρόνια η γης μας σ’ αφασία
Να σου κενώνει το μυαλό
Να μη σ’ ακούνε
Μήτε οι ζωντανοί

Γιάννης Βούλτος

ποιητές και Ποιητές

Στον Δημήτρη Κατσαγάνη


Όλοι τους σήμερα
μας τριβελίζουνε τ' αυτιά
με μια ηλικιωμένη
που ρίχνει ακόντιο
με τον Κόναν τον Βάρβαρο

Όλοι τους λησμόνησαν
τον παραλίγο φονιά
που ’γραφε στους τοίχους
με το αίμα του

Γιάννης Βούλτος

JACK KEROUAC

All day long
wearing a hat
that wasn't on my head.




Ολημερίς
να φορώ ένα καπέλο
που δεν ήταν στο κεφάλι μου.

American Haiku
Απόσπασμα

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος

WILLIAM CARLOS WILLIAMS

Complete Destruction


It was an icy day.
We buried the cat,
then took her box
and set fire to it
in the back yard.
Those fleas that escaped
earth and fire
died by the cold.




Ολοσχερής Αφανισμός


Ήταν μια παγερή μέρα.
Θάψαμε τη γάτα,
μετά πήραμε το κουτί της
και του βάλαμε φωτιά
στην πίσω αυλή.
Όσοι ψύλλοι γλίτωσαν
χώμα και φωτιά
πέθαναν από το κρύο.

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος

GEORGE GORDON NOEL BYRON

A king sat on the rocky brow
Which looks on sea-born Salamis;
And ships, by thousands, lay below,
And men in nations; — all were his!
He counted them at break of day —
And when the sun set, where were they?

And where are they? and where art thou,
My country? On thy voiceless shore
The heroic lay is tuneless now —
The heroic bosom beats no more!
And must thy lyre, so long divine,
Degenerate into hands like mine?




Ένας βασιλιάς κάθισε στου βράχου το φρύδι
Που βλέπει τη θαλασσογέννητη Σαλαμίνα
Και πλοία χιλιάδες απλώθηκαν κάτω
Κι άνδρες εθνών — ήσαν όλοι δικοί του
Τους μέτρησε στο πρώτο φως της μέρας —
Κι όταν ο ήλιος βασίλεψε, πού ήσαν;

Και πού είναι; Και πού τέχνη εσύ,
Πατρίδα μου; Στη βουβή σου ακτή
Το επικό το ποίημα είναι τώρα παράτονο —
Το ηρωικό το στήθος πια δε χτυπά!
Και πρέπει η λύρα σου, τόσον καιρό θεϊκή,
Να καταπέσει σε χέρια σαν τα δικά μου;

The Isles of Greece
Απόσπασμα

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος

BENJAMIN PÉRET

IMORTELLE MALADIE


Sur la colline qui n'était inspirée que par les lèvres peintes
les yeux blancs s'ouvrent à la lumière de la fête
et la respiration va mourir de sa belle mort
On dirait qu'une main
se pose sur l'autre versant de la colline
et que les hommes crient
C'était du ciel de Dieu que tombaient les paroles absurdes

Maintenant partons pour la maison des algues
où nous verrons les éléments couverts de leur ombre
s'avancer comme des criminels
pour détruire le passager de demain
ô mon amie ma chère peur





ΑΘΑΝΑΤΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ


Πάνω στο λόφο που εμπνεύστηκε μόνο απ’ τα βαμμένα χείλια
τα ανοιχτόχρωμα μάτια ανοίγονται στο φως της γιορτής
κι η ανάσα τώρα θα πεθάνει από τον όμορφό της θάνατο
Θα ’λεγαν πως ένα χέρι
παρουσιάζεται πάνω στην άλλη πλαγιά του λόφου
και πως οι άνθρωποι φωνάζουν
Ήταν από τον ουρανό του Θεού που έπεφταν οι παράλογες κουβέντες

Τώρα φεύγουμε για το σπίτι των φυκιών
όπου θα δούμε τα αφανέρωτα στοιχεία της σκιάς τους
να προχωρούν όπως οι εγκληματίες
για να αφανίσουν τον επιβάτη του αύριο
ω φίλε μου ακριβέ μου φόβε

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος

PIETRO METASTASIO

VERSETTI


Queste poche immaginette
Sono, è vero, opre imperfette
D’ un artista dozzinale ;
Ma per me gran pregio avranno
Se impedirvi almen sapranno
D’ obliar l’ originale.




ΣΤΙΧΑΚΙΑ


Τούτες οι λίγες μικρές ζωγραφιές
Είναι, αλήθεια, δουλειές λειψές
Από έναν μάστορα κοινότοπο·
Όμως για μένα πολύ θ’ αξίζουν
Αν έστω φτάσουν να σας μποδίζουν
Να λησμονάτε το πρωτότυπο.

Απόδοση
Γιάννης Βούλτος