ΓΥΡΙΣΜΟΣ

Νοιώσε
Την ύπουλη ανάγκη μου
Ζήσε
Την άδεια χαρά μου
Πρόσταξε
Και θα γίνει το θέλημα
Του νεκρού γυρισμού

Στη θάλασσα
Έριξα το κουφάρι του
Ξεβράστηκε
Σ’ ένα ακρογιάλι ψεμάτων

Εκεί που θα συναντηθούμε
Εκεί που θα μας στήσουν ενέδρα

Γιάννης Βούλτος (2008)

ΠΑΣΧΑ

Εγώ ο Θεός
Κρεμασμένος στο δέντρο
Εγώ ο Άνθρωπος
Φιλημένος στο μάγουλο

Γιάννης Βούλτος (2008)

Φωτο: Αρχείο Διονύση Βούλτου

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

Έξι χρόνια νεκρός ο πατέρας
Τον πρώτο καιρό
Σύχναζε στον ύπνο μου
Κατόπιν αραίωσε
Φέτος έρχεται σπάνια

Στην αρχή
Κάτι μ’ ορμήνευε
Έπειτα μ’ άφησε
Να ζήσω μόνος μου
Είπε

Έτσι κάνουν οι νεκροί
Στο τέλος
Ξεχνούν τους ζωντανούς

2007 Ανέκδοτο

Γράμματα

Πάει καιρός που δεν είδα
Τον τόπο που σου ’γραφα
Εκεί που ζωγράφιζα
Τη χαρά

Είδα χτες έναν ξένο
Μίλησε
Για φόβους
Και νίκες
Μου ’πε
Μη με ρωτάς
Σαν περάσεις τα φώτα του πλήθους
Άκουσε τον αγέρα

Από τη συλλογή "Νιρβανοποιείον" (2005)

Αποκάλυψη

Απογυμνώνεστε
Παρά την προσπάθεια
Δήθεν ενάρετης καλύψεως
Σ' ένα καρναβάλι
Υπόγειας επάρκειας
Απροσπέλαστης

Από τη συλλογή "Παράλλαξις" (2004)

I focalize inside
I entomb
In pleasant reminiscences
The hate for the human paucity

Voultos 2008

Φωτο: Γιάννης Βούλτος (1990)

Των παλαιών ποιητών

Τρόμος σε πιάνει
Όταν το νοιώσεις
Έτσι νωρίς
Το ολέθριο δώρο

Κλιτή ασύστατη
Ζωή αβάσταχτη
Βλέπεις μπροστά σου
Σ’ αυτή τη στράτα

Μακριά απ’ τον κόσμο
Μακριά από πράξεις
Να ζήσεις σου πρέπει

Αυτά που νοιώθεις
Κόψε κομμάτια
Γίνου του λόγου σου
Ωτακουστής

Χωρίς το φόνο
Κάμε το πτώμα
Να τρώει την καρδιά του

Χοές ικεσίες
Στο βωμό της Ιδέας
Ιδανικός Πρωτέας
Στους χρησμούς του

Και η Ιδέα
Χαμένη στους δρόμους
Να πάρει σάρκα
Πασχίζεις

Τούτο το έργο
Τρώει σου τα σπλάχνα
Καίει σου τα νεύρα
Ξεσκίζει το νου

Διαβάστηκε στο 27ο Συμπόσιο Ποίησης (2007)

Άγγελοι στάθηκαν στις πλάτες τους
Άλογα της λησμονιάς καβάλησαν
Και κίνησαν
Έφτασαν νύχτα και χαιρέτισαν
Τόπους κρυφούς του πόνου
Εκεί που έφυγαν οι φίλοι
Εκεί που κάηκαν
Τα άλογα της λησμονιάς

Από τη συλλογή¨"Επί της οδού Εκείνοι" (1993)

Νηνεμία

Τα χείλη μας
Σταμάτησαν να παίζουν
Η ψυχή ασύγγνωστη
Ελπίδας έργο εγκόσμιο
Θα ποιήσει

Διασκευή από τη συλλογή "Η Κατακρήμνιση των Αστέρων" (1993)

«Σύνορα Επικοινωνίας» Mens Rea

ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΑ

Μέσα στον φόβο και στες υποψίες

με ταραγμένο νου και τρομαγμένα μάτια,

λυώνουμε και σχεδιάζουμε το πώς να κάμουμε

για ν' αποφύγουμε τον βέβαιο

τον κίνδυνο που έτσι φρικτά μας απειλεί.

Κι όμως λανθάνουμε, δεν είν' αυτός στον δρόμο·

ψεύτικα ήσαν τα μηνύματα

(ή δεν τ' ακούσαμε, ή δεν τα νοιώσαμε καλά).

Άλλη καταστροφή, που δεν την φανταζόμεθαν,

εξαφνική, ραγδαία πέφτει πάνω μας,

κι ανέτοιμους -- πού πια καιρός -- μας συνεπαίρνει.

Κ. Π. Καβάφης (1911)

Είμαστε παρόντες
Σε χώρους διάτρητους
Αναμοχλεύοντας
Αιώνιους πειρασμούς

Απόσπασμα από το ποίημα "Μηδετέρωσε" της συλλογής "Η Κατακρήμνιση των Αστέρων" (1993)

Φωτο: Γιάννης Βούλτος (1990)

Αφή

Πέντε χαλκάδες
Μας δένουν πιστάγκωνα
Χαλκεύουν
Τ' Ωραίο
Το Μεγάλο
Και τ' Αληθινό

2008 Ανέκδοτο

Με αφιέρωση

Στον Β. Β.

Αγόρασα το βιβλίο
Ενός Συγγραφέα
Πούλησε την ψυχή μου
Στον άγγελο

2008 Ανέκδοτο

ΜΙΜΗΣ ΚΩΣΤΗΡΗΣ

ΣΤΑΥΡΟΙ

Κεραίες υψώνονταν πάνω απ’ τις ταράτσες

Ένα δάσος πυκνό
μέχρι πέρα μακρυά
όσο πήγαινε το μάτι
όσο απλωνόταν η άχαρη πόλη

Σταυροί έλεγες σε απέραντο νεκροταφείο

Στις πολυκατοικίες μέσα
θαμμένοι οι ζωντανοί …

Από τη συλλογή "Της Γης τα Ουσιαστικά" (2007), εκδόσεις Χαραμάδα

Φωτο: Γιάννης Βούλτος (1990)

Πέρασαν πια

Μιλώ
Και δε με προσέχει κανείς
Μιλώ
Μιαν άλλη γλώσσα
Μια γλώσσα σκοτεινή
Ακατάληπτη
Ίσως να πέρασαν πια
Οι εποχές της ομιλίας μας

Αναφωνώ
Και κωφεύουν οι λέξεις

Κραυγάζω
Τις τύψεις μου

Σιωπώ
Και κατηγορούμαι
Για διατάραξη
Της καινής ησυχίας
Των κενών
Των κοινών

Η ησυχία τους
Πνιγέας της φωνής
Της σιωπής
Της ζωής μου

Από τη συλλογή "Οκρίβαντες και Οκλαδίες" (2007)